Menyelesakan orang kita tak mampu.
Apatah lagi menyenangkan hati orang.
Sememangnya bukan bawah mampu kita.
Yang kita mampu puas kan hati kita.
Senangkan hati kita.
So apa yang buat hati kita senang?
Buat emak senyum?
Ayah bahagia?
Adik-adik ketawa?
Kawan-kawan gembira?
So buat sebagai satu kerelaan.
Tapi andailah kalau sikit pertolongan
dianggap "time susah baru cari"
alahai. kesian sangat dekat kau.
Pasti terdetik dihati si kawan ......
Takpe lah.
Tak cari dah.
Tak nak dah pon.
wahai adik, hidup panjang.
Banyak lagi cabang.
Kalau macam ni dikatakan satu beban.
Berjuta ribu beban sedang tunggu didepan.
Nanti kau susah, sendiri tak tau siapa kat depan.
Mungkin dia Si "time susah baru cari"
Orang bukan hari-hari ditimpa musibah.
dan bukan hari-hari senang dan mudah.
Pesan aku, jangan jadi orang begini.
Mengungkit satu hobi.
Relakan apa yang kau bagi.
Semoga belakang hari kau senang hati.
Mengungkit antara orang yang tak ikhlas.
Untuk aku.
Pada orang lain.
*i don't care. :P
Ikhlaskan hati.
walau ia seperti semut hitam diwaktu malam.
tapi kita ada torchlight.
bukan untuk suluh aib orang.
tapi suluh diri, supaya tak sesat.
Supaya capai matlamat.
No comments:
Post a Comment